Dagboek bestralingen

Dag 1 : maandag 23/09

Vandaag mijn eerste bestraling!
Deze is gepland om 16u10 en omdat ik zelf niet mag rijden en iemand optrommelen ook niet zo evident is, schakel ik ziekenvervoer in voor de ganse week. Rond 15u beginnen de zenuwen serieus toe te nemen. Voor de zekerheid neem ik een halve xanax zodat ik wat rustig ben tegen dat ik in het UZ ben. De vele berichtjes om mij een hart onder de riem te steken, doen echt wel deugd en geven wat extra moed.
Op de afdeling radiotherapie krijg ik een badge, die ik iedere keer moet scannen bij aankomst, zodat mijn dossier opengaat. De verpleegkundigen begeleiden me naar het toestel en geven verder uitleg. Ik moet in dezelfde positie liggen als bij het maken van het masker. Hiervoor zijn aantekeningen gemaakt op het masker zelf en ook op mijn buik.
Als ze het masker aanbrengen, schiet ik in paniek. Nu het volledig is verhard, spant het helemaal rond mijn gezicht. De verpleegkundige neemt het dadelijk weer af maar ik moet mij inhouden om niet te beginnen wenen. Denk dat alle emoties op dat moment zijn losgekomen. Het is tranen inslikken, sterk blijven, concentreren op mijn ademhaling en ogen dicht.
De bestraling zelf duurt inderdaad niet lang, hooguit een grote 5 min. Ik zie wel een blauwe flits en merk een rare geur/smaak maar dit zou een reactie zijn van mijn hersenen op de bestraling. De Xanax zal ik morgen maar laten voor wat het is, want het heeft totaal niet geholpen. Eens thuis ben ik nog volledig van mijn melk en neem wat troost in een HΓ€agen-Dazs met vanilla, caramel en brownie.

Dag 2 : dinsdag 24/09

Vandaag is mijn afspraak reeds om 9u. Vannacht echt een rot nacht gehad. Barstende hoofdpijn, rillingen, koortserig en overgeefachtig. Het is ook alsof mijn anders zo zacht en comfortabel kussen, hoe ik er ook op lag, pijn deed. Na het nemen van een dafalgan is het iets beter geworden en heb ik toch nog wat kunnen slapen. Op radiotherapie gaat het vandaag wat vlotter. Het masker gaat op en nog geen 5min later ben ik er alweer vanonder. De verpleegkundige heeft ondertussen de dokter gebeld omdat ze mijn klachten van vannacht toch wat heftig vond. Zeker na een eerste bestraling en het feit dat ik al 64 aan medrol neem. Ik moet nog 32 aan medrol bijnemen rond de middag en ze nemen bloed af om zeker te zijn dat ik geen ontsteking doe ergens. Voor de rest van de dag is het zeteltje binnen en wat rusten.

Dag 3 : woensdag 25/09

Vandaag ook terug op post om 9u. Doordat mijn ziekenvervoer wat te laat was, ben ik er vandaag niet op tijd. Het scheelde maar een 5min maar ze waren toch al op mij aan het wachten. Ik had het voor de zekerheid wel ingebeld. De jongen, die het vervoer deed, kon ik het ook niet kwalijk nemen. Het was zijn 2de week op de job en was er duidelijk ingesmeten zonder reddingsbandjes 😁. Vannacht gelukkig geslapen als een roosje en voel mij al een stuk beter dan gisteren. Wat mij wel opvalt, is dat mijn gezicht wat rood staat. Mijn haar daarintegen staat er nog allemaal op 😊. De bestraling zelf is weer over voor ik het weet maar wennen doet het niet. Ik ben al heel blij dat het maar 5x is.

Dag 4 : donderdag 26/09

Vandaag weer hetzelfde liedje. Met ziekenvervoer naar het uz, onder het bestralingsapparaat en 5min alles ondergaan. De verpleegkundige vraagt me nog hoe het vandaag is. Voel mij ondertussen wel wat beter maar dat komt gegarandeerd door de hoge dosis medrol. Ze zegt zelf ook dat het niet went. Zij zien daar mensen dagelijks onder gaan en zelfs voor hen blijft het iets wat niet echt een routine wordt.
In de namiddag staat een afspraak voor het passen van pruiken op mijn agenda. Op zich wel een leuke ervaring. We hebben er eentje uitgekozen die eigenlijk heel dicht bij mijn haar aanleunt. Het brunette zijn, stond mij daarentegen totaal niet 😁. Vandaag kreeg ik van 2 verschillende mensen de opmerking dat ik die pruik waarschijnlijk wel ga dragen tot mijn haar weer op een deftige lengte is. Wat kennen ze me toch goed πŸ˜‚.
Eens thuis is het toch weer het zeteltje binnen. Ik voel de vermoeidheid zo opsteken. Gelukkig heb ik super lieve vriendinnen die gisteren mijn frigo en diepvries zijn komen vullen zodat ik zeker niet ga verhongeren 😊

Dag 5 : vrijdag 27/09

Laatste keer!! Joeeeeepiiiiiii! De bestraling is pas om 17u. Nog even tijd om op mijn positieven te komen, al zit uitslapen er niet in. Deze voormiddag nog een consultatie op oncologie. Heel veel wijzer word ik daar niet. Het is vooral wachten op wat een invloed de bestralingen gaan hebben. De PETscan was gelukkig goed. Geen activiteit in de rest van mijn lichaam. Juist het hoofdje dus, volgens de prof wel de ambetantste plaats. Indien de bestralingen niet doen wat ze moeten, zit ik wel in de puree 😏. Nu, een beetje vertrouwen heb ik wel. Smiddags ga ik lunchen met mijn mama en doe nog een boodschap. Als ik mij in de zetel poef, denk ik dat ik er niet meer ga uitgeraken. Zo moe!
Op radiotherapie gaat weer alles even vlot. Het masker mag ik als aandenken meenemen naar huis. Inkaderen of ergens zetten ga ik nu niet doen maar ik neem het toch mee.

2 gedachten over “Dagboek bestralingen

Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: